Van alles wat...

Heerlijke dag vandaag....niet te warm, het zonnetje schijnt en al een leuke wandeling gemaakt.

Vorige week zijn we naar de winkel van mijn zwager geweest, ik had een theepotvogelhuisje apart laten leggen. En die moest natuurlijk wel even gehaald worden. Zulke leuke dingen gezien en vooral ideeën opgedaan. We werden verwelkomd met koffie/thee en warme chocomelk. Ik had voor iedereen een lekkere croissant meegenomen en daar stonden we dan in de winkel...grinnik. Sommige zullen wel gedacht hebben dat is wel heeeel gezellig hahaha.

Maar goed, na wat bij gekletst te hebben en de spullen ingepakt, werd me ingefluisterd dat we hem cadeau kregen en dat er voor de kids ook nog wat leuks in zat! Zo lief...

En dit is hem dan..........

Verder het is bij ons voor buiten nu een groot strand, ideaal voor de kinderen, want die zitten het hele weekend al in een bult zand te spelen. Ze maken er van alles van.  En het weer zit ook nog lekker mee. En het zand ik schoon, dus ik vind het prima. Bult is net iets kleiner dan mijn zoon, dus geen gevaar.

Weet nog heel goed dat heel vroeger toen ik een jaar of 8/9 was. In het plaatje waar ik destijds woonde lag wegens werkzaamheden een mega bult met zand. Voor mijn gevoel was het zo hoog als een huis, maar dat was natuurlijk niet zo. Maar hoog was het. Daar waren eens wat jongens in aan het spelen, een eentje zakte erin in een soort "luchtgat" weet niet hoe ik het anders moet noemen. Hij verdween onder het zand en de rest storte erop. Gelukkig was hij niet alleen, een vriendje was naar huis gerend en de ander stond al te graven. Daarop kwamen er heel veel mensen die begonnen te graven, en gelukkig is het goed afgelopen voor die jongen. Maar het verhaal is me altijd bij gebleven, omdat mijn vader het me toen vertelde.

Ik heb ook mijn kinderen op het hart gedrukt om maar nooit op zo'n hoge berg zand te gaan spelen, en hen ook het verhaal verteld. Dus vandaar dat ik ook zeg, dat dit bultje geen gevaar opleverd.

Ons eigen stoepje ligt er alweer mooi in, dat heeft manlief mooi gedaan. En maandag gaan de stratenmakers beginnen, dus ik ben heel benieuwd hoever ze komen. Donderdag is man namelijk jarig, dus zou het wel fijn zijn als de stoep ons huis voorbij is....:-)

Dan wil ik jullie deze niet onthouden, hij krijgt als onderschrift:
Het was erg druk in het zwembad!!

Studiedag

Vandaag hebben de kinderen studiedag....Wat gaan we doen??

Nou ik weet het eigenlijk niet, eerst wilde ik nog even naar een leuk museum, maar goed er kwam alweer wat tussen dus dat gaat niet echt lukken ben ik bang. Zoon heeft last van een pyamadag, snap het wel een beetje want die heeft deze week alweer van alles gedaan.

En zaterdag a.s. gaan we ook al met de trein richting het noord-oosten. Mijn zwager heeft een leuk seizoenswinkeltje met allerlei dingen. En hij heeft voor mij een superleuk vogelhuisje (met de nodige korting natuurlijk) klaarliggen om gehaald te worden. Dus daar maken we dan een lekker dagje weg van.

Dochter wil graag winkelen vandaag! Tja dan ben je bijna 9 en zit het er al in...nou dat gaat hem niet worden want ze is binnenkort jarig en dan kan ze uren kijken in een speelgoedwinkel want ze vind alles prachtig. Ze vraagt al sinds vorig jaar een Furby. En ik dacht misschien is het nu wel over, maar nee hij staat bovenaan haar verlanglijstje. Nu heb ik nog een maand om erover na te denken dus we zullen zien wat het word.

Wat er ook nog moet gebeuren, de kamer van mevr. rommelkont moet nodig opgeruimd worden. Sorteren wat weg kan (lees op marktplaats), container en in de doos om bewaard te blijven. Heb bij het goed zo'n leuk hart gekocht waar je kaarten in kan zetten. En heb nog een letterbakje ergens op de kop getikt. Verder ons krantenrek van beneden (handmade by manlief afgekeken in de intratuin) denk dat die nog wel een plaatsje aan de muur kan vinden bij mevrouwtje. En dan maar wat van die doosjes halen bij action denk ik waar alles gesorteerd in kan, en dan lekker stapelen. Mmmm.....mijn ideeën beginnen wel lekker vorm te krijgen als ik alles zo opschrijf....

Moeten we van nood toch nog even de stad in, ook wel gezellig. . . .

Krijg net een briefje in de bus, dat maandag a.s. toch echt de verbouwing van de straat gaat beginnen. Ons deel is gelukkig als eerste aan de beurt en we zijn dan, als alles goed gaat, eind oktober klaar hier!! Dan  kan direct ons "hofje"aan de voorkant bestraat worden en zitten wij er met de feestdagen weer netjes bij.

Alleen.....................tijdens de verjaardag van manlief en dochterlief zitten we in rommel voor buiten. Maar hopen dat het ook nu dan maar droog blijft zodat het niet zo'n modderzooi word. Zal het weekend nog even foto's maken van het oude en als het klaar is van het nieuwe zodat het verschil goed te zien is....

Verder wens ik een ieder een heerlijke zonnige dag toe!

Weet niet goed wat te zeggen...

Twee weken geleden hing er bij ons op het werk een briefje van een collega. Ze had ons al vaak verteld over haar neefje van bijna 15.

De jongen heeft al zoveel voor zijn kiezen gehad. Hij heeft kanker, en een ernstige vorm. Hij strijd al een paar jaar en het gaat met ups en downs. Vele kuren, bestralingen, en begin dit jaar is zelfs zijn been geamputeerd. Toen kwam er weer hoop.....

Maar nu hing er dat briefje...hoop is er niet meer. De doktoren geven het op, het kwam er op neer dat hij er nog maar het beste van moet te zien maken. Pfff, dat is toch wel heel erg. Hij wil nog wel gewoon naar school gaan, zolang het kan. En binnenkort gaan ze nog met hele gezin naar Aruba. Ik vind het een bijzondere dappere jongeman. Van een wensdag mocht hij een grote enge spin aanraken, want dat was ook nog een grote wens van hem. Ik heb de foto's gezien...nou het was echt een grote harige spin..brrrr.....

Op het briefje stond ook het adres, en als iemand wilde post was erg welkom. Ik heb een mooi poststuk voor hem gemaakt, uiteraard met spinnen en andere insecten, wist niet goed wat ik moest schrijven, dus een neutraal briefje erbij waar ik in heb gezet dat ik hem een echte topper vind....

Van mijn collega hoorde ik dat de brief was aangekomen, en dat ie het super vond. Eens weer anders dan een gewone kaart....die hij ook allemaal erg waardeert.
 
Ik hoop dat hij nog een beetje meer tijd krijgt om te genieten, want het leven is zeker voor hem veel te kort................

Mijn eerste keer.....

Vrijdag was het dan zover...mijn eerste keer een groep begeleiden. Nu viel de groep wel mee, want incl. mijzelf waren we met z'n vieren. Omdat ik mezelf ook moest begeleiden...beetje vreemd maar goed. Dat is wat ze willen.

Ik was al ruim op tijd aanwezig om nog wat kopietjes te maken en alles vast klaar te leggen. Er was al een manager aanwezig, die me heerlijk kopje thee bracht en vertelde dat ik het echt wel kon en meer  zelfvertrouwen moest krijgen. Hij zei ook dat ik zelf ja had gezegd, en daarmee onderbewust wel wist dat ik het best aankom...

Wel mooi gezegd, maar ja, wat had ik daar nu aan? Ik was stikzenuwachtig hahaahah. Maar goed iedereen was er, en we gingen beginnen. Erg rommelig, absoluut niet structureel, maar goed, na een tijdje begon het wat te lopen. Ik had met een collega van een andere afdeling wat geregeld dat hij wat over zijn functie ging vertellen en dat was een leuke afleiding waar we ook nog wat van geleerd hadden. In mijn/ons enthousiasme waren we bijna de pauze om wat te gaan eten vergeten. Na gevraagd te hebben of de rest ook al zo'n trek had, barsten ze in lachen uit en zeiden dat allang wel een broodje lusten grinnik...

Na afloop, we waren al drie kwartier van te voren klaar, ruim over de helft met wat we moesten doen in 4 dagen tijd(!?) heb ik nog feedback gekregen. Waar ik zeker wat mee kan. En ze vonden het toch voor de eerste keer dat het goed ging. En dat ik ondanks dat ik geen "programma"had er toch een afwisselende dag van had gemaakt.

Dat deed me erg goed!!

Ik ben niet zo goed in programma's opstellen, misschien als ik meer dagen begeleid heb dat er wel een soort ritme in komt..we zullen het zien. Tot nu toe viel het me best mee, en als het alleen maar beter word zie ik er heil in, maar mocht het omslaan naar de andere kant....dan kies ik toch voor mezelf. Want ik moet buiten werktijd best veel regelen............

Om eerlijk te zijn moest ik vandaag gewoon bijkomen hahahaa...tja ben ook al daggie ouder natuurlijk...Maar ben met mijn dochter lekker aan het frustelen en morgen maken we er ook nog een gezellige relaxte dag van...niks moet en bijna alles mag!!

Ik ga het doen...

Ik ga het doen, ik ga het proberen om mensen te begeleiden met de cursus.
En vrijdag is mijn eerste dag...spannend!!!

Ik heb nu de juiste map in huis (met antwoorden hihi), een lange mail van mijn collega gehad gisteren en met wie ik zondag ook al even om de tafel had gezeten hoe of wat ik het best kan doen. Ik neem alle tips graag aan, want ja, ik zal toch ergens een begin moeten maken.

Zit nu te wachten op een telefoontje van iemand, omdat ik graag in het gebouw bij ons op een rustige plek gebruik wil kunnen maken van de computers. En dat gaat bij ons dus echt niet lukken vind ik. Iedereen sjouwt door de gang en komt dan een praatje maken. Niet echt bevordelijk voor mijn eerste dag....

Heb gelukkig wel een groep met rustige mensen die me wel zullen helpen. Heb een schrift gekocht bij de action (op het werk lag niks meer), en die zal ik goed gebruiken! Wil niet zeggen dat hij al vol is maar, er staan toch al wat tips etc. in.

Ik moet zeggen dat ik er afgelopen nacht in mijn dromen al flink mee bezig was, en dat is wat ik nu niet echt wilde. De kopietjes vlogen me om de oren hahahaahha. Ik heb besloten dat ik me er straks nog even een uurtje mee bezig houd, en vanmiddag is dan voor mij!

Mijn tas is nog niet klaar, ik ben er een aan het haken. Maar dat komt nog, had ondertusssen een gelukspoppetje gemaak voor mijn dochter, en ben nu bezig met een robot voor mijn zoon. Over mijn zoon gesproken, daar komt later deze week nog een blog over.....

Heimwee

Afgelopen maandag was het dan zover...mijn dochter van 8 ging op kamp. 2 nachtjes en woensdag dus weer terug.

Wat ik al verwachtte ging ook gebeuren,  nadat we hadden verteld hoe leuk, gezellig en noem maar op alles was. Begon ze in de kring te huilen dat ze niet mee wilde. Toch vond ik dat ze het echt moest proberen, want het viel vast wel mee.

Huilen was over, en we gingen naar de bus, stap maar in hoor zegt de juf tegen haar. Nee, ik blijf thuis was het toen, aangezien we veel meegemaakt hebben met haar met het naar school gaan, was ik vasthoudend en heeft de concierge haar  meegenomen de bus in. Toen kwam er een andere juf naar me toe, en zei dat het goed was zo, ja en toen brak ik....tranen kwamen opwellen. Deed ik het wel goed, ik wist het even niet meer. Mijn tranen weg, eens kijken waar ze zat,
en zowaar zwaaide ze lief en kwam er een miniglimlachje...De bus werd gestart en weg was ze.

S'middags kreeg ik nog een berichtje van een moeder die mee was dat het goed ging en ze waren aan het zwemmen met z'n allen. Gelukkig dacht ik nog...zie je wel...Na het werk rond 11 uur s'avonds heb ik nog een berichtje gestuurd en kreeg als antwoord dat ze lekker sliep. Mijn moederhart was gerustgesteld. Ik was blij dat het zo goed ging.

Breng ik de volgende dag samen met man zoonlief naar school, komt de juf..blij dat ik jullie zie. Heb net Romy's juf aan de telefoon en het gaat helemaal niet. Ze eet niet, huilt, is stil, misschien is het beter dat ze gehaald wordt....slikkk...hoe kan dat nou het ging zo goed...

Ik baalde als een stekker want, ik moest extra werken ook nog omdat er alweer zoveel zieken waren. Kon ook geen vrij krijgen, helaas, dus tja..papa moest haar maar halen met d'r broer. Ze hebben de bonte avond nog afgewacht daar waren ze bij en zijn toen naar huis gegaan. De juf had het s'middags verteld dat ze s'avonds naar huis mocht en mijn meisje fleurde ineens helemaal op.

Gisteren hebben we dan ook de hele dag samen doorgebracht, nadat ik mijn zoon naar school had gebracht want die ging gisteren weg naar het schoolkamp en komt morgen weer terug. Eerst hebben we nog even lekker samen in bed gelegen, en later heerlijke popcakes gemaakt. Lekker geknuffeld, en die kwam ze steeds spontaan brengen. Ik ben zo blij dat ik weer bij jou ben mam zei ze...toch wel heel lief. En knap dat ze toch nog een nachtje weggeweest is.

We denderen door...

Even tijd om wat te schrijven...

We hebben een heerlijke vakantie gehad deze zomer. Lekker twee weken gekampeerd in Overijssel. Heerlijk gefietst, gegeten, en niks gedaan. Wat wil een mens nog meer?

De laatste week hebben we Artis bezocht...een leuke dierentuin, maar wel klein. Vind persoonlijk de dierentuin in Emmen nog steeds de mooiste :-).
En we zijn nog naar het Avonturenpark in Hellendoorn geweest. Was ook een geslaagde dag, broodjes etc. allemaal mee want de prijzen die ze in zulke parken hanteren rijzen de pan uit.

 

En aan alle moois kwam weer een eind, deze week moesten de kids weer naar school. Allebei naar een nieuwe groep, nieuwe juf. Best spannend allemaal weer. Volgende week gaan ze op kamp, de jongste voor het eerst en ze twijfelt enorm. Het ene  moment wil ze graag mee het andere moment wil ze thuis blijven en had ze liever een schoolreisje van 1 dagje weg zonder ergens te slapen. (ze is namelijk wat bang in het donker, heb al gezegd dat ze snachts dr zaklamp aan mag laten want die kan ze zelf opladen dmv het draaimechanisme)

 

Het erge is, mijn man moet maandag werken, en ik pas s'middags. Ik moet haar dus wegbrengen en zie er als een beer tegenop. Weet bijna zeker dat ze een heel drama gaat maken, huilen, knuffel, huilen nog harder huilen zeggen dat ze me gaat missen, niet meer mee wil....zucht...zie er zo tegenop. Als ze maar snel wegrijden dan valt het wel mee, maar als ze dan eerst ook nog tien minuten blijven staan wachten met die bus...ik wilde dat het maar alvast volgende week woensdag was...

 

Gisteren mijn eerste werkdag na de vakantie gehad..wel weer wennen maar ook wel lekker. Krijg direct over twee weken alweer een cursus...dat is minder. Maar het andere punt is..de vraag kwam of ik ook groepjes van max 4. personen wil begeleiden. (ik ben werkplekbegeleider om mijn werk voor nieuw binnenkomende mensen). Alleen voor deze cursus moet ik mijn eigen collega's begeleiden, mensen die er al meer dan 30 soms wel 40 jaar werken. Tja....wat ga je dan doen??? Ik heb de map mee naar huis genomen zodat ik kan kijken waar het over gaat en wat ik ermee kan. Heb gezegd dat ik dan mijn groep en nog een groep wel wil begeleiden, maar als het niet gaat of het voelt niet goed dat ik er dan mee stop. Het levert wel extra centjes op, maar  ik wil niet dat ik met tegenzin naar mijn werk ga....Zie er best wat tegenop, heb nog nooit voor een groepje gestaan, en ja, de mensen in het bedrijf waar ik werk, kunnen knetterhard zijn...en ik ben een beetje het tegenovergestelde, wel wat assertiever dan 10 jaar terug maar ja...

 

Heb het er gisteren met nog drie collega's over gehad en die waren razend enthousiast. Moet je doen, je bent zo leuk, aardig en prettig in de omgang. Rustig en neemt de tijd voor alles om iets uit te leggen...doen!!! Nou vind het een super compliment, echt waar...en dat gaf me wel een beetje de doorslag om het te proberen. Word later nog wel eens vervolgd....

 

Vandaag nog maar eens lekker genieten van het mooie weer ... en mijn hoofd leeg maken...

 

geniet van de dag allemaal!!